Stikstofwet is niet genoeg om natuur te redden | Natuur & Milieu

Stikstofwet is niet genoeg
om natuur te redden

De stikstofuitstoot in Nederland is te groot, waardoor onze natuur ernstig onder druk staat. Planten- en diersoorten verdwijnen uit Nederland door de overmaat aan stikstofoxiden en vooral ammoniak. Alleen door de stikstofuitstoot fors te verlagen, kunnen we kwetsbare natuur in Nederland behouden en herstellen. Op 10 december besprak de Tweede Kamer het wetsvoorstel ‘stikstofreductie en natuurherstel’, waarin staat hoe de stikstofuitstoot omlaag moet. Maar dit wetsvoorstel is in huidige vorm bij lange na niet voldoende om de natuur te redden.

Op 29 mei 2019 oordeelde de Raad van State dat het Nederlandse stikstofbeleid – het Programma Aanpak Stikstof (PAS) – geen geldig instrument was voor vergunningverlening. Omdat er een streep door de PAS werd gezet, moest er nieuwe wetgeving komen voor stikstofreductie en beleid om de natuur te herstellen. De overheid stelde de commissie-Remkes samen, die een advies gaf over de manier waarop we uit de stikstofcrisis kunnen komen. Deze benadrukte dat het nodig is om de stikstofuitstoot in 2030 met 50 procent te verlagen. In oktober 2020 stuurde minister Schouten van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit een wetsvoorstel ‘stikstofreductie en natuurherstel’ naar de Tweede Kamer. Er werd hierin geen gehoor gegeven aan het advies van de Commissie Remkes, in het wetsvoorstel staat een ambitie van slechts 26 procent reductie in 2030 genoemd.

Een reductie van 26 procent is volstrekt onvoldoende als we verdere schade aan de natuur willen voorkomen en de vergunningverlening voor de economie weer op gang willen brengen. Deze ambitie leidt alleen maar tot verdere opbouw van de stikstof-overdaad in onze natuurgebieden. Dat zal de afname van planten- en diersoorten niet keren. De nieuwe wet is een stap in de goede richting, maar dit is nog niet voldoende om de natuur en biodiversiteit te herstellen.

Reductiedoel bewaken

Natuur & Milieu vindt het noodzakelijk dat tot 2030 scherp wordt bewaakt dat de voorgenomen stikstofreductie écht wordt gerealiseerd, omdat de doelstelling van 26 procent stikstofreductie voor 2030 niet omhoog gaat. Tussentijdse doelstellingen vaststellen en deze monitoren, helpt om het reductiedoel te bewaken. De stikstofcrisis van de afgelopen jaren maakt duidelijk dat de overheid nu écht de natuur moet beschermen, en moet stoppen om excuses of uitwegen te zoeken.

Ambitie verhogen

Door verschillende Tweede Kamerleden zijn nog goede voorstellen gedaan voor aanpassingen aan de wet. Of deze aanpassingen worden aangenomen, hangt af van hoe de Tweede Kamer hier binnenkort over stemt. Een voorgestelde aanpassing is om de stikstofreductie van 2030 tot 2035 te verhogen naar 50 procent. Daardoor komt in 2035 74 procent van de stikstofgevoelige Natura2000-gebieden onder de ‘kritische depositiewaarde’ (KDW). Dit is de grens waarboven het risico bestaat dat de kwaliteit van het gebied significant wordt aangetast door stikstofdepositie.

Een ander voorstel is om vanaf 2033 te zorgen dat álle Nederlandse natuur onder deze kritische depositiewaarde wordt gebracht. Sommige Kamerleden willen dat er in 2028 een tussentijdse evaluatie wordt uitgevoerd. Daarin wordt dan gekeken of er aanvullende maatregelen nodig zijn om de voorgenomen stikstofreductie te realiseren. Voorlopig zijn de stemmingen uitgesteld, maar wat er ook uit de stemming komt, tot 2030 blijft de ambitie helaas gelijk: de stikstofuitstoot wordt slechts met 26 procent gereduceerd.

  • sponsor
  • sponsor
  • sponsor